Composition for Mouths (Songs My Mother Taught Me) I & II

Oliver Beer

Twee vrouwen kussen elkaar op de mond, de ogen gesloten, terwijl ze elkaars gezicht met de handen vasthouden.

Two women kiss each other on the mouth, eyes closed, while holding each other's face with their hands.
Oliver Beer - Composition for Mouths (Songs My Mother Taught Me) I & II, 2018

Oliver Beer verkent in Composition for Mouths (Songs My Mother Taught Me) I & II ideeën rond cultureel geheugen en geërfde of doorgegeven muziek. Hij vroeg aan vier zangers naar de vroegste liedjes die zij zich herinnerden uit hun kindertijd, waarna hij de melodieën verwerkte in nieuwe compositorische vormen. Door hun lippen strak tegen elkaar te sluiten en zo één gezamenlijke mondholte te creëren, verkennen de zangers de resonantiefrequenties van elkaars gezichten als akoestische klanklichamen. Ze laten hun stemmen samensmelten tot ritmische microtonale harmonische interacties, bekend als ‘beats’, terwijl ze de aangepaste vormen van de door hun herinnerde muziek combineren.

In Composition for Mouths (Songs My Mother Taught Me) I wordt een tenor die een Australisch Aboriginal lied zingt dat hij als kind van zijn tantes leerde, geplaatst tegenover de vroegste muzikale herinnering van een andere zanger: het kinderlied ‘Two Little Eyes to Look to God’.

In Composition for Mouths (Songs My Mother Taught Me) II versmelten twee sopranen een Indiase klassieke raga met een melodie van de elfde-eeuwse componist Hildegard van Bingen.

2018 - HD video, colour, sound. 4’10” & 4’ 05”
Courtesy of the artist and Thaddaeus Ropac gallery.
Commissioned by the Biennale of Sydney with the generous support of Thaddaeus Ropac gallery, the Sydney Opera House, and the British Council.
Performers: Clive Birch, Tim Moriarty, Alyx Dennison and Sonya Holowell
Man gekleed in zwarte trui en regenjas kijkt recht in de camera, staand voor een donkerbruine muur met een witte glazen deur aan zijn rechterkant. 

Man dressed in black sweater and raincoat looks straight into the camera, standing in front of a dark brown wall with a white glass door to his right.

Oliver Beer
°1985, Prembury, UK

Oliver Beer is een componist en beeldend kunstenaar die werkt met geluid, en de onzichtbare kracht ervan omzet in schilderijen, installaties, films en architectuur. Zijn praktijk komt voort uit een bijzondere perceptuele gave: het vermogen om het harmonische karakter van ruimtes en vormen te horen. Zijn films en performances onderzoeken de relatie tussen geluid en vorm. In grotten, vaten en zelfs in het lichaam kan één enkele noot een ruimte doen trillen. Beers kunst onthult zodoende de harmonieën die mensen, ruimten en culturen met elkaar verbinden. Oliver Beer’s werk maakt deel uit van voorname publieke en private collecties waaronder Centre Pompidou en Musée d'Art Moderne de Paris, Guggenheim Abu Dhabi, het National Museum of Art, Osaka, de Arts Council England Collection en de Fondation Louis Vuitton. Zijn werk is het onderwerp van commissieopdrachten en werd internationaal tentoongesteld in verschillende grote solotentoonstellingen waaronder het Metropolitan Museum of Art in New York (Vessel Orchestra, 2019), het Musée d’Art Moderne de Paris en London Mithraeum Bloomberg SPACE (Albion Waves, 2023), en the Museum of Old and New Art (MONA) in Tasmania (permanent acoustic pavilion). Hij was deel van de 59e Biënnale van Venetië (2022) en heeft werk getoond bij Centre Pompidou, Fondation Louis Vuitton, Palais de Tokyo, Château de Versailles, MoMA PS1, WIELS en het Sydney Opera House. Zijn praktijk was ook te zien in de Biënnales van Sydney, Istanbul en Lyon en in de historische British Art Show 9.

Oliver Beer woont en werkt in Londen en Parijs. Hij wordt vertegenwoordigd door Thaddaeus Ropac gallery (Salzburg, Parijs, Londen, Seoul) en Almine Rech (New York, Shanghai, Brussels).

Foto: Oliver Beer at his London studio. Courtesy Ocula. © Alastair Levy